Նախադասություն: Պարզ նախադասության տեսակները:

Բառը կամ բառերի խումբը, որն արտահայտում է ամփոփ միտք

և ունի ստորոգում, կոչվում է նախադասություն։ Օրինակ` Արևը վերևից մեզ ժպտում է։

Նախադասությունը կազմվում գլխավոր և երկրորդական

անդամներից։ Գլխավոր անդամներն են ենթական և ստորոգյալը, իսկ երկրորդական անդամները լրացումներն են։ Ենթական նախադասության այն գլխավոր

անդամն է, որին ստորոգման միջոցով վերագրվում է հատկանիշ, պատասխանում է, ով , ինչ հարցերին։ Ստորոգյալը նախադասության այն անդամն է, որը հատկանիշը ստորոգման միջոցով վերագրում է ենթակային: Լրացումները կամ երկրորդական անդամները լինում են բայական անդամի լրացումներ և գոյականական անդամի լրացումներ։

Օրինակ՝ Աշնան արևը ջերմացնում է մարդկանց սառը հոգիները: Լրացումներն էլ իրենց հերթին կարող են գոյականական անդամի լրացումներ`որոշիչ, հատկացուցիչ, բացահայտիչը, և բայական անդամի լրացումներ` խնդիրներ և պարագաներ։

 

Նախադասության տեսակներն ըստ կազմության

 

Ըստ կազմության՝ նախադասությունները լինում են պարզ և բարդ ։

Պարզ նախադասությունն ունի մեկ ստորոգյալ, օրինակ`Քամին փչում է ։ Իսկ եթե նախադասությունը կազմված է մեկից ավելի պարզ նախադասություններից, այսինքն՝ ունի մեկից ավելի ստորոգումներ, կոչվում է բարդ նախադասություն։ Օրինակ՝ Քամին փչում է հարավից և փոշու հսկա դեզեր բարձրացնում:

 

Պարզ և բարդ նախադասությունները ունեն իրենց ենթատեսակները։ Պարզ նախադասությունները լինում են պարզ համառոտ և պարզ ընդարձակ։ Պարզ համառոտ նախադասությունները կազմված են միայն ենթակայից և

ստորոգյալից (օրինակ՝ Ամպերը խտացան), իսկ պարզ ընդարձակ նախադասությունների

կազմում կա նաև լրացում կամ լրացումներ (օրինակ՝ Սև ամպերը հետզհետե խտացան)։

Վահան Տերյան

Նամակ` Անթառամ Միսկանյանին

Ձեր նամակն ստացա և կարդալով՝ երկար ժամանակ տրտում էի ինչ-որ տարօրինակ (թեև ինձ տարիներե ի վեր ծանոթ) տրտմությամբ: Դա մի տեսակ մեղմ, համակերպված, հեզ, թերևս նույնիսկ ուրախագին թախիծ է, որը մեր մեջ ծնվում է, երբ անձնատուր ենք լինում հուշերին կամ երբ լսում ենք լավ, տխուր երաժշտություն: Այդ թախծի ժամանակ քեզ ազատ ես զգում և ոչինչ չես սպասում և ոչնչի համար չես ափսոսում: Այնպե՜ս տխուր ու լավ է: Եվ մեկ էլ Ձեր նամակում մի նախադասություն կար. «Ես մեռած եմ, միայն իմ մարմինն է ապրում»:

Ճշմարիտ, դա այնքան ծանոթ միտք է, որ նույնիսկ մի տեսակ տարօրինակ զգացի, որովհետև դա Ձեզնից լսում եմ երկրորդ անգամ, իսկ իմ մեջ այդ բացականչությունը լսել եմ հազար անգամ: Եվ ահա այդ հավերժական շշուկից այն մասին, որ ես մեռած եմ, որ ես մեկի ստվերն եմ, որը մի ժամանկ ապրում էր, մի տեսակ տարօրինակ եմ զգում՝ լավ և տխուր: Այդ պահերին զգում եմ ինչ-որ ազատություն. խանդաղատագին հնազանդություն և «մեղմություն»:

Կարծես թե հարություն եմ առնում, բայց հարություն եմ առնում մի տեսակի կյանքով, ապրում եմ ինչ-որ այլ տեսակի զգացմունքներով՝ սրված ու նուրբ, ես կասեի՝ «երաժշտական» զգացմունքներով: Ահա այդ պահերին զգում եմ, որ հարկավոր է երաժշտություն, և միայն երաժշտությունը կարող է արտահայտել դա: Չէ՞ որ հոգին ինքը երաժշտություն է, միևնույն է, հոգին մեռած է, թե կենդանի: Եվ ինձ թվում է, թե չկա օբյեկտիվ երաժշտություն: Երաժշտությունն իմ հոգին է, որին ինչ-որ հրաշքով լսում եմ: Իսկ եթե երաժշտության մեջ ես չեմ լսում իմ հոգին, նշանակում է, որ դա արդեն երաժշտություն չէ… Երբեմն ինձ համար այնպես ծանր է լինում, որ ինձ չեն հասկանում: Չէ՞ որ իմ հոգին ընդունակ է այնպիսի մաքրության, որի մասին «ողջախոհ խելոքներն ու խելոքուհիները» հասկացողություն իսկ չունեն:

13.08.1912 թվական

Նամականի

Harry Browne
Հարրի Բրաուն

Հարրի Բրաունին իր նամակի մեջ իզուր չէ, որ ամեն անգամ կրկնում է, որ ոչ մեկ ոչինչ պարտավոր չէ։ Բոլոր մարդիկ ապրում են իրենց համար, ոչ ոք պարտավոր չի օգնել, լսել, հասկանալ։ Կարևոր է նաև այն պահը, երբ Բրաունին ասում է, որ լավը պետք է դառնալ միայն ինքդ քո համար, պետք է խուսափել այն մարդկանցից, ովքեր ցավ են պատճառում։
Նամակի հիմնական իմաստը կայանում է նրանում, որ կյանքում պետք է վստահել և հույսը դնել միմյայն սեփական ուժերի վրա ու չսպասել ուրիշների օգնությանը։

mekes
Գարսիա Մարկես

Մարկեսը իր նամակում հիմնականում պատմում է այն բաների մասին, որոնց ուշադրություն չի դարձրել, կամ էլ այլ կերպ կաներ։ Օրինակ՝ ասում է, որ խոսելուց առաջ լավ կմտածեր, կամ իրերի կարևորությանը կնայեր, ոչ թէ արժեքին։ Ըստ իս, զղջում է որոշ բաների համար, ասում է, որ ատելությունը կփակեր սառույցի մեջ և կսպասեր մինչև արևը դուրս գա։ Զղջում է նաև, որ սիրելի մմարդկանց ամեն օր չի ասել, որ սիրում է։
Այս փոքրիկ նամակով Մարկեսը մարդկանց խրատում է գնահատել սիրելիներին, ապրել՝ գնահատելով ամեն վայրկյանը։

abraham-lincoln-1940x900_33944Աբրահամ Լինքոլն

Լինքոլնը՝ դիմելով որդու ուսուցչին խնդում է սովորեցնել որդուն ազնիվ մարդու ամենակարևոր հատկանիշները։ Գրքերի հետ ընկերանալ, մտածելու կարողությունը զարգացնել, արդար պարտվել, այլ ոչ թէ խարդախությամբ հաղթել, վստահել սեփական մտքերին և չհետևի ամբոխին, ահա թե ինչ կարողություններ էր ցանկանում Լինքոլնը զարգացնել որդու մեջ։ Պատմում է նաև այն մասին, որ միշտ չէ, որ ամեն ինչ վատ է, չէ որ յուրաքանչյուր սրիկայի կողքին կգտնվի մի ազնիվ մարդ, որ յուրաքանչյուր եսասեր քաղաքական գործչի կողքին կա նվիրված առաջնորդ, որ եթե կա թշնամի, ապա կգտնվի իսկական ընկեր:

charlie-chaplin-obit-dead_crop152313
Չառլի Չապլին

Նամակում Չապլինը դստերը խրատում է չմոռանալ իր արմատները, որ իր երակներով Չառլի Չապլինի արյունն է հոսում, երբեք եսասեր չլինի։ Ասաց, որ երբեք չի ուզենա իր դստերը աղքատ տեսնել, բայց դուստրն էլ պետք է գումար ծախսելուց, գոնե մեկ ֆրանկ տա նրան, ով դրա կարիքը շատ ունի։
Նամակի հիմնական իմաստը կայանում է նրանում, որ Չապլինը ցանկանում է, որ իր դուստրը հարստության և կեղծավոր աշխարհում լավ ու ազնիվ մարդ մնա։

Լիվինգստոն Լարնեդի

Լարնեդին շատ բան էր պահանջում որդուց, մոռանալով այն փաստը, որ իր առջև փոքր երեխա է կանգնած։ Ամեն պահին կշտամբում էր որդուն, նախատում էր ամեն ինչի համար։ Երբ Լարնեդին գրադարանում նստած էր ու որդին եկավ պինդ գրկեց հորը, ամեն ինչ փոխվեց։ Հայրը հասկացավ, որ պետք է ընկեր լինի զավակի համար ու վերջիվերջո հասկացավ, որ չափից շատ բան էր պահաջում։
Երբեմն ծնողները մեծ սպասելիքներ ունեն երեխաներից։ Դա լավ է, որ ծնողը ամենալավն է ցանկանում իր երեխայի համար, բայց կոպիտ վերաբերմունքը ոչ դրական հետևանքներ կարող է ունենալ։ Միշտ պետք է հիշել, որ ամեն տարիք ունի իր առանձնահատկություննեը և վերաբերմունքը։

Արվեստը մի քանի տեսանկյունից

Իսպաներենի խմբով պետք է հետաքրքիր ու հագեցած օր ունենայինք, քանի որ այցելելու էինք այնպիսի վայրեր, որոնք այդքան էլ հայտնի չեն, բայց միևնույն ժամանակ հետաքրքիր ու ուշադրությանն արժանի։

Օրվա առաջին կանգառը <<Լևոնի Աստվածային Գետնափոր>>-ն էր` մի հրաշալի ու զարմանալի վայր գետնի տակ։ Ամեն ինչ սկսել է կարտոֆիլի համար հոր փորելուց, բայց կամքի ուժ ու նպատակ ունենալով, այդ փոքրիկ գործը վերածվել է իսկական գլուխգործոցի։ Առանց որևէ տեխնիկական գործիքների` Լևոն Առաքելյանը ստեղծել է քարանձավ, որը անկրկնելի է։ Իրոք տպավորիչ էր լսելը ամբողջ պատմությունը։ Մեծ առավելություն էր, որ պատմողներն էին Լևոնի դուստրը և կինը։

Վերադառնալով Առինջից, այցելեցինք <<Տեր-Ղազարյանների միկրոարվեստ» թանգարան։ Թանգարանը մի սենյակ էր, որը այդքան էլ մեծ չէր, բայց մեծ պատմություն էր կրում իր մեջ, ինչպես նաև տարիների մանրակրկիտ աշխատանք, որոնք կատարել են Էդուարդ Տեր-Ղազարյանն ու իր թոռ Էդուարդ Տեր-Ղազարյան կրտսերը։ Աշխատանքները նայելով չէի էլ պատկերացնում, թէ ինչպես է նման բան հնարավոր։ Մինչ հիմա էլ չեմ հասկանում, թե ինչպես է կարելի ձեռքով պատրաստել Փոքրիկ Իշխանի արձանիկը 2 մմ մեծությամբ, կամ Օպերայի շենքը, որը կարելի է հանգիստ տեղադրել քորոցի գլխին։ Էդուարդ Տեր-Ղազարյանը բացի նման տարօրինակ արվեստով զբաղվելուց, նաև եղել է երաժիշտ ու գիտնական։ Իր գործունեությունը տկտել է փոքրիկ ջութակից։ Պատվեր էր ստացել, որ փոքրիկ Կարինեի համար փոքրիկ ջութակ պատրաստեր։ Հաջող արդյունք ստանալուց հետո, փորձում է ավելի փոքրը ստեղծել ու այդպես փոքրացնելով հասնում է մինչև 2 միլիմետրի։

Ինչ խոսք, հաճելի է իմանալը, որ հայ մարդիկ այսպիսի հաջողությունների են հասել դեռ շատ տարիներ առաջ։ Հպարտանալու բան է ունենալ քարանձավ, որը իր նմանը չունի։ Այս երկու թանգարաններն ասում են, որ հայերը աշխատասեր ու նպատակասլաց են, չէ որ եթե Լևոնը չշարունակեր գործը, հիմա չէր լինի այդ հրաշալի ու մոգական վայրը, Տեր-Ղազարյաններն էլ իրենց հերթին ստեղծել են բազմաթիվ գլուխգործոցներ, որոնք արժանի են ճանաչված լինելու։

Ստուգում

1. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում ձ.
1) արձակ, բարձր, փոցխ, ընթացք
2) արցունք, դեղձան, փորձ, արձան
3) բարձ, դերձակ, հարձակվել, դաղձ
4) դեղձանիկ, պախուրց, օձաձուկ, վրձին

2. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում ղ.
1) զմրուխտ, դրախտ, դեղձ, աղքատ
2) կխտար, պանդուխտ, վախճան, գաղտնի
3) բախտ, թխկի, բողկ, խրոխտ
4) սանդուղք, խեղդել, շաղկապ, եղբայր

3. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում ր.
1) քաշկռտել, փարթամ, հուռթի, քառասուն
2) արթուն, արհամարհել, կրծել, եղերական
3) կոխկռտել, կտրտել, պառկել, գրգիռ
4) մրմուռ, բարբառ, գառնուկ, խրճիթ

4. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում օ.
1) մեղմօրոր, հանրօգուտ, ոսկեզօծ, անօդ
2) այսօր, անոթ, օրեցօր, առողջ
3) ապօրինի, օրըստօրե, վատորակ, հայորդի
4) բարորակ, արագոտն, ամենօրյա, պարզորոշ

5. Ո՞ր բառում տողադարձի սխալ կա.
1) կըրկ-նել
2) դասա-գըրքեր
3) արագ-ընթաց
4) ար-դյոք

6. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերի բաղադրիչներն են միասին գրվում.
1) քաջ (առողջ), փութ (եռանդ), աս (ու) լիս, տարե (ց) տարի
2) քարոզ (արշավ), տեղից (տեղ), հետ (կանչել), թել (ասեղ)
3) տուն (տեղ), փոխ (զիջում), կրակ (մարիչ), ձայն (ծպտուն)
4) ժամ (պատարագ), թոռն (որդի), գլուխ (հանել), ծովից (ծով)

7. Ո՞ր շարքի բառերի և բառակապակցությունների բոլոր բաղադրիչներն են մեծատառով գրվում.
1) Մազե Կամուրջ, Գևորգյան Ճեմարան, Երևանի Պետական Համալսարան, Մեծ Մասիս
2) Ավարայրի Դաշտ, Հրազդան Գետ, Խոսրով Կոտակ, Սարդարապատի Ճակատամարտ
3) Դավիթ Անհաղթ, Նոր Գետիկավանք, Ռուսաստանի Դաշնություն, Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն
4) Անանիա Շիրակացի, Ամերիկացի Ճանապարհորդ, Ռշտունյաց Նախարար, Ալպյան Լեռներ

8. Ո՞ր բառում ի ձայնավորի հնչյունափոխություն կա.
1) հոգյակ
2) սիրել
3) առվակ
4) մատենագիր

9. Ո՞ր բառում է շեշտը դրվում վերջին վանկի ձայնավորի վրա.
1) գրել տալ
2) ովևէ
3) երազ
4) գուցե

10. Ո՞ր բառակապակցությունը դարձվածային իմաստ չունի:

1) ճանապարհը ոտքով անցնել

2) ականջին օղ անել

3) խելք խելքի տալ

4) աչքը վրան պահել

11. Ո՞ր շարքի բառազույգերն են հականիշներ:

1) ճիշտ-թյուր, մակերեսային-ծանծաղ

2) կիրթ-անտաշ, բերկրալից-թախծոտ

3) պատվարժան-անարգ, նոր-վերջին

4) կանուխ-վաղ, խորդուբորդ-ողորկ

12. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են անհոդակապ:

1) գարեջուր, պարընկեր, հայազգի

2) ազգընտիր, բազկաթոռ, փոշեհատիկ

3) սերմնագռավ, արքայազն, կարճալիք

4) հատընտիր, ադամորդի, աղեխարշ

13. Ո՞ր բառի արմատը ինքնուրույն չի գործածվում:

1) ուղևոր

2) ճեմարան

3) սեղմակ

4) համեղանալ

14. Ո՞ր բառը կազմությամբ բարդ ածանցավոր չէ:

1) չվացուցակ

2) հնգամյա

3) արյունարբու

4) դյուրագրգիռ

15. Ո՞րն է բաշխական թվական:

1) վեցերորդ

2) հարյուրական

3) մի երկու

4)  մեկ քառորդ

16. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են հոգնակին կազմում –ներ վերջավորությամբ:

1) պատճեն, արձակագիր, ռուս, հանքափոր

2) մեծատառ, օրինագիծ, հողամաս, նախագահ

3) ամսագիր, ֆիդայի, երկտող, խաղաթուղթ

4) ժամկետ, վայրէջք, նստացույց, վագր

17. Ո՞ր նախադասության մեջ կա ան արտաքին հոլովման ենթարկվող բառ:

1) Սենյակի մի անկյունում՝ գահավորակի վրա, բազմել էր իշխանուհին:

2) Հյուրերի գալուստը զարմացրեց տանտերերին:

3) Վերջապես երևաց ծաղիկներով ու դրասանգներով զարդարված հոյակապ դուռը:

4) Լսելով քրոջը վիրահատող բժշկի անունը՝ Սեդրակը հանգիստ շունչ քաշեց:

18.  Ո՞ր նախադասության մեջ կա գերադրական աստիճանով ածական:

1) Ամեն տեսակ երգ երգեցի. Ամենից լավ տաղն է էլի,

Սայաթ-Նովի անմահական, դրախտային խաղն է էլի…

2) Կարծես մանկական կապույտ երազում

Ամեն ինչ այնպես ժպտում էր աննենգ:

3) Բյուրավոր բանակներ ելան՝ վիթխարի, համարձակ, անահ:

4) Եկար հուշիկ, անչար ավաղներով,

Օրորներով ամենօրոր…

19. Ո՞ր նախադասության մեջ բառագործության սխալ կա.
1) Այդ պչրուհին բոլորին գերել էր կարմրահեր վարսերով:
2) Աշխարհի բոլոր ծագերում նա երջանկություն փնտրեց, բայց չգտավ:
3) Հենց որ ստացան այդ լուրը, ամրոցի բնակիչներն իսկույն խռնվեցին պատանու շուրջը:
4) Քամին փռփռացնում էր նրա մաշված չուխայի փեշերը:

20. 5-րդ դարի պատմիչներից ո՞վ է անդրադարձել հայկական առասպելներին ու վիպերգերին.
1) Մ. Խորենացի
2) Փ. Բուզանդ
3) Ղ. Փարպեցի
4) Ագաթանգեղոս

21. Միջնադարի ո՞ր բանաստեղծն է համարվում անձնական քնարերգության սկզբնավորողը.

1) Նահապետ Քուչակ
2) Շնորհալի
3) Գրիգոր Նարեկացի
4) Ֆրիկ

22. Մ. Նալբանդյանի ո՞ր ստեղծագործությունից է բերված հատվածը.
Ներկա օրերում այլ ի~նչ սև քնար,
Սուր է հարկավոր կտրիճի ձեռքին
Արյու´ն ու կրա´կ թշնամու վերա,
Այս պիտի լինի խորհուրդ մեր կյանքին:
1) «Վազող ջրին»
2) «Ազատություն»
3) «Իտալացի աղջկա երգը»
4) «Մանկության օրեր»

23. Ի՞նչ ժանրի ստեղծագործություն է.
Բերանն արնոտ Մարդակերը էն անբան
Հազար դարում հազիվ դառավ մարդասպան:
Ձեռքերն արնոտ գնում է նա դեռ կամկար,
Ու հեռու է մինչև Մարդը իր ճամփան:
1) հանելուկ
2) քառյակ
3) խաղիկ
4) բանաստեղծություն

24. Ո՞ր նախադասությունն է շարադրված գրաբարով:

1) Գողտըր գեղգեղն վարդակարոտ բուլբուլին, բնության դաշնակք, ո՜հ, չեն կրնար նվաճեր Ձեր հառաչներն, որով մռընչեն նոճիներ:

2) Վուրտիղ ժամ, վուրտիղ պատարագ, վուրտիղ սիրով տաղ է ըլում, թեվուր հոգուտ կամքն իս անում, մարմինտ բեդամաղ է ըլում:

3) Գազան, անասուն ու հաւ գեմ ունին իւրեանց տուն ու բուն. ո՛չ տուն ու ո՛չ տեղ ունիմ, կու խոցիմ զօրն ի յայն հարկույն:

4) Ի համատարած ծովէն պղպըջէր գոյնըն այն ծաղկին. երփն երփնունակ ծաղկին, շողշողէր պտուղն ի ճղին:
25. Ո՞ր հեղինակի ո՞ր գործից է բերված հատվածը.
«… Աշակերտները ամբարտավան, ստահակ, մեծախոս, աշխատանքից խուսափող, արբեցող, վնասարար, ժառանգությունից փախչող:
Զինվորականներն անարի, պարծենկոտ, զենք ատող, ծույլ, թուլամորթ, հելուզակ…»
1) Ֆրիկ «Գանգատ»
2) Շնորհալի «Ողբ Եդեսիո»
3) Խորենացի «Ողբ»
4) Սայաթ-Նովա «Արդար դատե»

26. Ո՞ւմ նամակներն են տեղ գտել Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպում:

1) Աղասու և Հասան խանի

2) հեղինակի և Աղասու

3) Աղասու մոր և Նազլուի

4) Թագուհու և գյուղացի Հարությունի
27. Տողերի ո՞ր դասավորությունն է ճիշտ.
ա) Գուզիմ թըռչի բըլբուլի պես, բաղերումեն բեզարիլ իմ
բ) Դովլաթն էհթիբար չունի, յիփ օր կերթա իր շըքարով
գ) Աշխարհըս միզ մնալու չէ` իմաստնասիրաց խաբարով
դ) Լավ մարթն էն է` գլուխը պահե աշխարհումըս էհթիբարով
1) գ, ա, բ, դ
2) գ, դ, ա, բ
3) բ, դ, գ, ա
4) բ, ա, գ, դ

28. Գր. Նարեկացու ո՞ր տաղից է բերված հատվածը.
Ի համատարած ծովէն
Պղպջէր գոյնն այն ծաղկին,
Երփին երփնունակ ծաղկին
Շողշողէր պտուղն ի ճղին:
1) «Տաղ հայտնության»
2) «Տաղ հարության»
3) «Տաղ վարդավառի»
4) «Տաղ ծննդյան»
29. Գրական ո՞ր ուղղության ներկայացուցիչներից է Գր. Զոհրապը.
1) կլասիցիզմ
2) ռոմանտիզմ
3) ռեալիզմ
4) սիմվոլիզմ

30. Ո՞ր խնդրին չի անդրադարձել Խ. Աբովյանը « Վերք Հայաստանի» վեպի առաջաբանում.
1) լեզվի հարցին
2) գրականության բովանդակությանը
3) հերոսի ընտրությանը
4) հայ եկեղեցու պահպանությանը

31. Ո՞ր հայերենով է շարադրված բանաստեղծության հետևյալ հատվածը.
Երբ սէրն ի յաշխարհս եկաւ,
եկաւ իմ սիրտս բնակեցաւ,
Հապա յիմ սրտէս ի դուրս` յերկրէ յերկիր թափեցաւ…
1) գրաբար
2) արևմտահայերեն
3) միջին հայերեն
4) արևելահայերեն

32. Ո՞ր վիպերգից են հետևյալ տողերը.
Եթե դու յորս հեծցիս յԱզատն ի վեր ի Մասիս,
զՔեզ կալցին քաջք,
Տարցին յԱզատն ի վեր ի Մասիս…
1) «Տիգրան և Աժդահակ»
2) «Հայկ և Բել»
3) «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ»
4) «Արտաշես և Արտավազդ»

33. Ո՞ր պատմիչն է նկարագրել քրիստոնեության մուտքը Հայաստան.
1) Փավստոս  Բուզանդ
2) Եղիշե
3)  Ղազար Փարպեցի
4) Ագաթանգեղոս

34. Ըստ Քուչակի` ինչպիսի՞ն չպիտի լինի սերը.
1) ազատ
2) «դրամ-դրամ շէքերով»
3) «ճորով»
4) «խընծորով»

35. Ո՞վ է միջնադարյան հայ քնարերգության վերջին խոշոր ներկայացուցիչը.
1)  Նահապետ Քուչակ
2) Ֆրիկ
3) Ներսես  Շնորհալի
4) Սայաթ-Նովա

Թարգմանություն

В Индии встречают Новый год чаще, чем в любой другой стране мира. Традиционный индийский год, Гуди-падва, встречают в марте. В многочисленных штатах встречают Новый год по традиционным календарям проживающих там народов. Один из самых ярких праздников — Бенгальский Новый год, Холи. Фестиваль красок проходит в начале весны. В первый вечер сжигают чучело богини Холики, прогоняют скот через огонь и ходят по углям. А потом начинаются веселые гуляния, осыпания друг друга яркими красками и поливания крашеной водой.
11 сентября, когда заканчивается сезон дождей, в Эфиопии встречают Новый год
— Энкутаташ. Эфиопцы возводят высокие костры из эвкалипта и елей. На главной площади Аддис-Абебы собравшиеся горожане наблюдают, в какую сторону упадет обгоревшая вершина главного костра. В той стороне в наступившем году и будет самый обильный урожай. Во время празднования носят традиционные одежды, ходят в церковь и в гости. Дети в ярких нарядах раздают венки из цветов, ходят по соседям и за денежное вознаграждение девочки поют, а мальчики рисуют картинки․

Ամանորը Արևելքի երկրներում


Հնդկաստանում
 Նոր տարին ավելի հաճախ են դիմավորում, քան ցանկացած ուրիշ պետությունում։ Ավանդական հնդկական տարին՝ Գուդի-պադվան, դիմավորում են մարտ ամսին։  Շատ նահանգներում Նոր Տարին դիմավորում են այնտեղ ապրող ժողովուրդների ավանդական օրացույցով։ Ամենավառ տոներից մեկն է Բենգալական Նոր տարին`  Հոլի։ Ներկերի փառատոնը անցկացվում է գարնան սկզբներին։ Առաջին օրը` երեկոյան,  վառում են Հոլիկի աստվածուհու խրտվիլակը, քշում են անասուններին կրակի միջով և քայլում են ածուխների վրայով։ Դրանից հետո սկսվում են ուրախ տոնակատարությունները, իրար վրա վառ ներկեր են շաղ տալիս և ներկված ջուր։

Սեպտեմբերի 11-ին, երբ վերջանում է անձրևների շրջանը, Եթովպիայում դիմավորում են Նոր տարին` Էնկուտատաշը։ Եթովպացիները էվկալիպտներից և եղևնիներից վառում են հսկա խարույկներ։ Ադիս-Աբեբայի գլխավոր հրապարակում քաղաքացիները հավաքվում են և հետևում, թե որ կողմը կընկնի գլխավոր խարույկի վառված գագաթը։ Այն կողմը, որտեղ ընկնում է գագաթը, այդ կողմում էլ կլինելի ամենաառատ  բերքը։ Տոնախմբության ժամանակ հագնում են ազգային հագուստներ, գնում են եկեղեցի և  հյուր` միմյանց։ Երեխաները՝ վառ հանդերձանքներով, ծաղկեպսակներ են բաժանում, գնում են հարևանների տուն, աղջիկները  և գումարային պարգևատրության  համար երգում են, իսկ տղաները նկարներ են նկարում։
Բիրմայում Նոր տարին նշվում է մոտավորապես ապրիլի 12-17-ը: Տոնը կոչվում է Տինջան: Ինչքան շատ աղմուկ և ուրախություն, այնքան ավելի լավ, չէ՞ որ այդպես կարելի է գրավել անձրևի աստվածների ուշադրությունը: Փողոցներում կազմակերպում են իսկական ջրհեղեղներ` առատորեն իրար վրա ջուր լցնելով խողովակներից և դույլերից:

Երիտասարդները իրենց հարգանքը մեծերի հանդեպ արտահայտում են նրանց գլուխները օճառաջրով լվանալով: Նաև ընդունված է ցամաքող ջրամբարներից փրկել ձկներին և բաց թողնել մեծ լճերի մեջ` ասելով. «Ես բաց եմ թողնում  մեկ անգամ, որպեսզի ինձ բաց թողնեն տասը անգամ»:
Աղբյուրը